Laušević pao zbog vize

Glas javnosti

BEOGRAD - Žarka Lauševića (49), glumačku zvezdu iz stare Jugoslavije, 2. jula je u Sjedinjenim Američkim Državama uhapsio Biro za emigraciju i carine „zbog boravka u SAD bez emigrantske vize“. Ministarstvo pravde Srbije o ovome su juče obavestili nadležni organi SAD.

Tri sveće

- U crkvi uvek upalim tri sveće. Za oca i njih dvojicu. Ako sam grešan što ovo rekoh, grešan sam i prema ocu. Mora biti da smo nešto teško zgrešili sva trojica. I njih dvojica i ja, pa nas je Bog tako sastavio 31. jula ‘93. Da njih kazni mojom rukom. Mene njihovim glavama - rekao je, između ostalog, u davnom intervjuu Radmili Stanković za NIN Žarko Laušević.

- Kako je navedeno u dopisu upućenom Ministarstvu pravde Srbije, emigracione vlasti SAD razmatraju mogućnost deportacije Lauševića iz SAD. Za Lauševićem je 2002. godine raspisana međunarodna poternica na zahtev Trećeg opštinskog suda u Beogradu radi izvršenja kazne zatvora od 13 godina na koju je osuđen presudom Vrhovnog suda Crne Gore od 22. marta 2001. godine zbog krivičnog dela ubistva. Ukoliko Laušević bude deportovan u Srbiju, biće uhapšen na osnovu naredbe Trećeg suda i upućen na izdržavanje kazne - navedeno je u saopštenju ministarstva.

Poznati beogradski advokat Toma Fila, koji je svojevremeno branio Lauševića, smatra da je ceo slučaj pomalo nelogičan, jer je Lauševića osudio sud u Podgorici, koji je danas sud druge države, a potražuje ga zbog izdržavanja kazne, i to preko Interpola, sud iz Srbije.

- Ipak, Laušević, koliko znam, ima državljanstvo Srbije i ukoliko bude deportovan, neće ići dalje odavde - kaže Fila.

Laušević je oglašen krivim da je, posle svađe, ubio Dragora Pejovića (20) i Radovana Vučinića (21) i ranio Andrije Kažića (24) u podgoričkom kafeu „Epl“, u noći između 30. i 31. jula 1993.

Optužnicom koju je na prvom suđenju, koje je počelo u jesen te 1993, u Višem sudu u Podgorici, uz tada tridesettrogodišnjeg glumca koji je imao angažman u Jugoslovenskom dramskom pozorištu našao se i njegov brat Branimir, radnik podgoričke „Elektrodistribucije“, koji je tada imao 38 godina.

Prema dostupnim podacima, Laušević je od 14 hitaca iz „CZ 99“ ispalio 13, od kojih je osam pogodilo mladiće. Analize su pokazale da je Pejović pogođen sa četiri projektila, sa tri spreda, a jednim s leđa. Vučinić je imao tri prostrelne rane s boka. Žarko Laušević je imao lakše povrede na desnoj strani temena, gornjoj i donjoj vilici, prstu na desnoj šaci i desnoj podlaktici.

Odbrana Lauševića otvorila je bila dilemu da se radilo o prekoračenju nužne odbrane, ali sud tu tezu nije prihvatio. Žarko Laušević je 1994. godine osuđen na 14 godina zatvora, a Branimir na pet. Posle žalbe Vrhovnom sudu Crne Gore, 1996. godine kazne su Lauševićima potvrđene. Ovu presudu ukinuo je ondašnji Savezni sud tako da je braći suđeno iznova, i to nekoliko puta, tako da su u nekim procesima bivali i oslobođeni od optužbe.

Na kraju, kako nam je Fila juče rekao, kada se crnogorsko pravosuđe „izvuklo“ iz jugoslovenskog pravosudnog sistema, a pre konačnog razlaza, Lauševiću, rođenom Cetnjaninu, „odrezana“ je kazna od 13 godina zatvora, dok je njegov brat Branimir, koji je, kao i Žarko, proveo oko četiri godine u zatvoru oslobođen optužbe i u međuvremenu mu je isplaćena i odšteta.

Laušević je na slobodu pušten 1998. godine odlukom sudije Svetlane Vujanović, supruge sadašnjeg predsednika Crne Gore Filipa Vujanovića. Poznati glumac zatim je odlučio da ode za Ameriku, u kojoj je i proveo poslednjih 10 godina. U septembru 2001. godine Vrhovni sud Crne Gore ponovo ga je osudio na 13 godina.

Autor:

Ksenija Kapisoda