Kosmet braniti verom, nadom, ljubavlju i pokajanjem

Sveti arhijerejski sinod Srpske pravoslavne crkve održao je juče u Pećkoj patrijaršiji petu redovnu sednicu u ovoj godini sa koje je uputio apel državama koje su priznale nezavisnost Kosova i Metohije da preispitaju svoju odluku. Članovi Svetog sinoda zahtevaju da države koje su priznale Kosmet preispitaju svoju odgovornost za taj nelegalni i nasilnički potez kojim se ruše međunarodno pravo, Povelja Ujedinjenih nacija i Rezolucija 1244, navodi se u saopštenju za javnost sa sednice crkvene vlade.

„Neshvatljivo je za zdrav razum da na početku 21. veka jedan narod bude kolektivno kažnjen najstrašnijom kaznom, i to bez suda i obrazloženja presude. Ovakva jednostrana i na silu nametnuta rešenja znak su, u stvari, moralne raspolućenosti savremenih nosilaca pravde, a ne znak snage, znak uzdanja u silu kao krajnji metod razrešenja ljudskih konflikata, a ne u Boga i božju i ljudsku pravdu na kojima svet počiva”, navodi se u saopštenju.

Članovi sinoda su naveli da će kao crkva braniti Kosovo i Metohiju svojom verom, nadom i ljubavlju, ali „iznad svega pokajanjem koje je krasilo i naše pretke koji su znali da pogreše, ali i Bogu da se vrate”. „Moramo održati i očuvati svoje Kosovo i Metohiju, mesto sveto na kome smo stvoreni, zreli i opstali kao narod, znajući da je izgubljeno samo ono čega se odreknemo. Zato pozivamo izbegli narod da se vraća na svoja ognjišta koja im niko ne može i ne sme oduzeti”, navodi se u saopštenju.

Sveti sinod je juče iz Pećke patrijaršije pozvao arhijereje, državne organe i sve ustanove da sabiraju materijalnu pomoć onima koji su se vratili i koji će se vratiti na Kosovo i Metohiju. „Blizu smo početka Svetog četrdesetodnevnog posta. Zato pozivamo sve verne na post i molitvu, uzajamno praštanje i pokajanje. Nikad nam post i molitva nisu bili potrebniji nego danas, jer se po reči Gospodnjoj, svaki demon, svako demonsko zlo, pa i ovo koje nas je snašlo, može izagnati samo postom i molitvom. Ono što je ljudima nemoguće, Bogu je moguće”, poručuju članovi sinoda koji su u Patrijaršiju stigli u pratnji italijanskog Kfora.

Održavanje sednice Svetog sinoda u ovom patrijaršijskom sedištu i vekovnom duhovnom središtu SPC znak je brige Crkve za svoje svetinje i za svoj verni narod na kosovskometohijskim prostorima kome su juče u Visokim Dečanima, Đakovici, i Prizrenu upućene reči ohrabrenja i očinske ljubavi u vremenu obremenjenom stradanjem i novim iskušenjima.

Nije neobično što se Sveti sinod SPC sastao u Pećkoj patrijaršiji koji je stavropigijalni manastir, šo znači da se, iako je na teritoriji Eparhije raško-prizrenske, nalazi pod administrativnom upravom srpskog patrijarha čija puna titula glasi: arhiepiskop pećki, mitropolit beogradsko-karlovački i patrijarh srpski. Zato je u SPC običaj da se patrijarsi posle ustoličenja u Sabornoj crkvi u Beogradu uvode i u tron pećkih patrijarha.

Sedamdesetih godina prošlog veka nekoliko puta su pojedini ljudi iz SPC predlagali patrijarhu Germanu da sedište Srpske crkve preseli iz Beograda u Pećku patrijaršiju, ali do toga nikada nije došlo. Inače, sedište Srpske crkve gde se uglavnom i održavaju sednice Svetog sinoda je u Patrijaršijskom dvoru u Beogradu od 1934. godine.

M. Pešić

[objavljeno: 05/03/2008]