Muzički oblik

Muzičko-umetnički objekti premijerno izloženi (do 28. aprila) u Palati „Italija“ su projekat CRM (Centra za muzička istraživanja u Rimu), realizovan u saradnji sa nekoliko institucija koje se bave istraživanjem zvuka i ispitivanjem materijala. Zbog toga je u izvođenju ove instalacije pored umetnika, učestvovalo i troje muzičara, jedan arhitekta, jedan fizičar i četiri inženjera (dva za proveru algoritma, jedan za proveru uređaja i jedan za zvuk.

Izložbu „Muzički oblik“ čini umetničko-zvučna instalacija kompozitora Mikelanđela Luponea i vizuelne umetnice Liće Galicije. Sastoji se od četiri dela zasnovana na tehnologijama pod imenom Planofoni®. Planofoni® su vibrirajući zvučni sistemi od panela različitog materijala (drvo, bakar, gvožđe). Oni proizvode zvuk čija boja zavisi od materijala, od geometrijskog oblika, od mesta na kojem se nalaze i zakrivljenosti površina i njihovih zapremina. Na primer, eksponat „Okrznuti zvuk“ je od finog drveta (od koga se prave gudački instrumenti) obloženog tankim vunenim kablovima. Oživljavaju ga posetioci svojim kretanjem i dodirivinjem vunenih kablova.

Najveća vrednost eksponata je što podrazumevaju interakciji sa publikom, a što je u umetnosti instalacije najveći problem. Učešće publike je preduslov za oživljavanje instalacije, zapravo omogućava beskonačno delo u neprestanoj komunikaciji s njom. Dalje, takvo delo nezamislivo je bez integracije nauke u umetnost. „Granica između njih je na suptilnoj margini, umetnik realnost tumači, a naučnik je otkriva“ (kaže Lupone). Drugim rečima, to su „inteligentna“ dela koja doživljavamo kao čarolije.

Novom imidžu naše prestonice, kojoj inače nedostaju savremene skulpture, doprinelo bi, između ostalog, postavljanje jedne ovakve ambijentalne instalacije na javnom mestu.