Vitez Boga živoga

Atraktivna novost iz izdavačke radionice Kompanije "Novosti" od srede na svim kioscima - "Sveti Đorđe - Vitez Boga živoga" još jedno je luksuzno, monografsko izdanje, nastavak naše edicije posvećene svetiteljima Srpske pravoslavne crkve, posle knjiga o Svetom Savi, svetom Nikoli i svetom knez Lazaru.

Omiljenog velikomučenika i viteza Boga živoga, svetog Georgija Pobedonosca, među Srbima od milja radije nazivanog svetim Đurđem ili Đorđem, arhiepiskop cetinjski, mitropolit crnogorsko-primorski Amfilohije (Radović) u uvodnom slovu knjige opisuje rečima:

- To je onaj divni mladi vojvoda, koji je ostao veran Gospodu svome do smrti, prinevši mu na uzdarje sve što je imao - i imanje svoje i mladost i sam život svoj, kao što je i Gospod na Golgoti njemu i svima nama prineo na dar sebe samoga. Imenom budući "zemljo-delac", sveti Đurađ postao je svojim mučeničkim podvižništvom duhovni delatelj u Zemlji živih, Hristu Gospodu. Kao Hristovom ljubavlju porođeni "cvet Kapadokije", u Lidi Palestinskoj "uzrastao", pobednim se vencem mučeničkim uvenčao u Velikom progonu car-Duklijanovom 303. godine, a njegove časne mošti primila je i u svojoj lidskoj crkvi pohranila Sveta zemlja. Odatle se, pak, ovaj velikomučenik Hristov ubrzo česticama svojih časnih moštiju i čudesnim delima svoga hristoljublja, kao i srcima svojih poštovatelja razišao na sve četiri strane hrišćanske vaseljene. Osećajući neprestano zastupničku moć i pomoć ovog pobedonosca Hristovog, kršteni narodi Božji su mu, u znak blagodarnosti i iskanja večnog pokroviteljstva, vekovima prinosili na stotine i hiljade svojih crkava i manastira i najraznovrsnijih priloga, kao što su njegovim imenom nazivali i tolika pokoljenja svoje dece...

Svetome Đurđu danas je u srpskom narodu posvećeno više od 370 crkava i manastira. Najstariji spomenici njegovog kulta jesu prvobitna crkva svetoga Đorđa u Starom Baru, crkva svetog Đorđa pod Goricom, one u Drivastu i u Stonu, crkvica u utvrdi Zvečanu i prizrenskom Višegradu na Kosovu i crkve po Makedoniji, kao i prednemanjićki olovni pečat kneza Đurđa Vojislavljevića, sina Bodina Zetskoga.

Prve crkve posvećene ovom svetitelju u novostvorenoj nemanjićkoj državi postaju, na dva njena kraja, dve dvostruke svetođurđevske duhovne kule i dva duhovna temelja njena - Stupovi Đurđevi raški, u Srbiji, i Stupovi Đurđevi budimljanski, u Crnoj Gori, koje podižu veliki župan Stefan Nemanja i župan Prvoslav. Tu su takođe i kapele posvećene svetitelju u Hilandaru, Studenici i studeničkoj Gornjoj isposnici i Svetoj zemlji, u gradu Akri, čiji su ktitori sveštena srpska dvojica, Simeon Mirotočivi i svetitelj Sava. Sveti Đurađ, kao čudesni pomoćnik u ratnim pohodima dvojice svetih kraljeva srpskih Milutina i Stefana Dečanskog, dobio je i od njih mnoge nove i obnovljene crkve i manastire, sa kraja na kraj njihove države, od Velbužda do Bara. Tokom 15. veka svetođurđevske zadužbine podižu poslednji hercezi i despoti srpski, despot Đurađ Branković, Stefan Vukčić Kosača i Đorđe i Jovan Branković, od Svete gore do rumunskog Banata i Hercegovine.

PREDSTAVLjANjE KNjIGE

O KNjIZI "Sveti Đorđe - Vitez Boga živoga" u izdanju Kompanije "Novosti" i "Svetigore" u utorak u podne će u Tanjugovom pres-centru govoriti Manojlo Vukotić, generalni direktor i glavni urednik Kompanije "Novosti", protojerej Radomir Nikčević, urednik "Svetigore", i publicista Matej Arsenijević.